Follow Us @soratemplates

Tuesday, 8 March 2016

08:19 0 Comments

प्रत्येक नात्यातून माणसाला काहीतरी मिळत असतं...

जे पूर्वी कधीच कुठल्याच नात्यातून मिळालेलं नाही, असं प्रेम, असा गोडवा, आपुलकी आणि विश्वास ज्या नात्यातून मिळतो...
किंवा..
पूर्वी कधीच न मिळालेला असा तिरस्कार, राग, उपेक्षा आणि तऱ्हेवाईक वागणूक ज्या नात्यातून मिळते
अशी नाती कधीच विसरता येत नाहीत.
संपली तरी कायम घट्ट आठवणीत राहतात.
सतत सांगत राहतात की, “अरे..! हे मला पूर्वी कधीच मिळालं नव्हतं..!!”
-Mithila subhas

08:13 0 Comments

प्रेमात पडलेल्या आणि नुकताच प्रेमभंग झालेल्या बायांनो/मुलींनो वाचा ग.. काही बाबतीत मी तुमची खापर पणजी आहे, हे लक्षात घेऊन वाचा...

आपण प्रेमात पडतो, अगदी गळ्यापर्यंत बुडतो.. पण काही नाती दुर्दैवाने तुटतात. त्यात तणाव येतो. असं झाल्यावर 'त्याला' टोमणे मारणाऱ्या पोस्ट्स.. WhatsApp वर त्याची कानउघडणी करणाऱ्या वॉलपेपरचा डीपी, मी किती व्याकुळ झालेय, पण तरी मला तुझी गरज नाहीये, असं सांगणाऱ्या चारोळ्या टाकू नये. त्याने आपण मूर्ख सिद्ध होत असतो, तो आपल्याशी जे वागला, त्याच लायकीच्या आपण होतो हे आपणच साबित करत असतो. स्वत:ची अशी ऑनलाईन शोभा अजिबात करून घेऊ नका.

जे समोर आलंय त्याचा समंजस स्वीकार केला तर जगणं फार सोपं आहे..!!
mithila subhash

Monday, 7 March 2016

07:45 0 Comments

भीती एकट रहाण्याची नसते तर खंत असते आपल्या भावना व्यक्त करण्यासाठी आपल्याला परिपूर्णपणे ओळखणारी व्यक्ती आता नाहीये जी आपल्या भावना अचूकपणे समजून घेईल .....नेमका अर्थ काढेल केवळ आपल्या नजरेतून आपल्या मनांत चाललेली वादळे ओळखेल .....हो ब्रम्हांडाशी एकरूप ही भावना नक्कीच येते ....मग तरीही खंत नेमकी कशाची उरते ?आणि कुणासाठी? त्याच्या साठी की आपल्यासाठी ? असुरक्षिततेपोटी ? की आपलं सुख हिरावल्या गेल्यापोटी ?की त्यारूपातला आपला जिवलग मित्र गेला म्हणून ?की एक अपूर्णत्व म्हणून ?की एक रितेपणा आला म्हणून ?की सवयीची बाब म्हणून ?नेमकी भावना काय आणि कशासाठी असते ?आणि आपण अगदी आनंदाने सामान्य जीवन जगत असतांना स्वीकारले असतांना मग काही आनंदाच्या क्षणी दुःख क्षणी आणि एकांतक्षणी का ती एक वेदनेची दुःख भावना काळीज आरपार चिरते ......हे सगळं अस का होत ?
आणि सगळं कळत असतानाही ....

07:23 0 Comments

आठवतंय का तुला...
आपलं एकांतात भेटणं ?
ओठ उमलत असताना...
पापण्यांचं मिटणं !
#Mandarcholkar

06:14 0 Comments

तुझी आठवण यायला
काहीच कारण नसतं....
पण... ती आली की
तुझी अनावर ओढ लावुन जाते...!

मी माझ्या वेड्या मनाला
सावरण्याचा असफल प्रयत्न करतो....
आणि ती पुन्हा पुन्हा तुझंच वेड लावुन जाते....!

#तिच्या_आठवणी
sager kale

Wednesday, 13 January 2016

मकरसंक्रांत सुगड पूजन

21:22 0 Comments
सूर्य एका राशीतून दुस-या राशीत जाणे यालाच 'संक्रमण' म्हणतात. मकर राशीमध्ये सूर्य जाणे यालाच 'मकर संक्रमण ' असे म्हणतात. ज्या दिवशी सूर्य धन राशीतून मकर राशीमध्ये जातो त्या संक्रमणाच्या दिवशी दरवर्षी हिंदू लोक 'संक्रांत' हा सण साजरा करतात. हा सण पौष महिन्यात येतो. हिंदू लोकांचे सण हे चांद्रवर्षानुसार असल्याने सध्या वापरल्या जाणा-या इंग्रजी कॅलेंडरप्रमाणे हिंदूंचा सण हा दरवर्षी विशिष्ट तारखेलाच येईल असे नसते. याला एकमेव अपवाद म्हणजे संक्रांत. संक्रांत हा सण प्रत्येक वर्षी जानेवारी महिन्याच्या १४ तारखेलाच साजरा केला जातो. यावेळी सूर्याचे दक्षिणायन संपून उत्तरायण सुरू होते. दिवस हळू हळू मोठा होऊ लागतो.
संक्रांतीच्या वेळी थंडी असते. त्यामुळे शरीराला जास्त उष्मांक देणारे तीळ व गूळ या पदार्थांना या दिवशी फार महत्त्व असते. सूर्याला व देवाला तिळगुळाचा नैवेद्य दाखविला जातो.सुवासिनी ह्या दिवशी सवाष्णीला सुगडाचा वसा देतात. 
सुगड पूजन
सुगडाचा वसा म्हणजे लहान मडक्यांतून गव्हाच्या ओंब्या, गाजर व ऊस यांचे तुकडे, पावटयाच्या शेंगा, भुईमुगाच्या शेंगा, बोरे, हरब-याचे घाटे, तिळगुळाच्या वडया, हलवा असे पदार्थ घालून त्या मडक्यांना हळदीकुंकू लावून ती सुवासिनींना देतात. भारत हा शेतीप्रधान देश आहे. शेतकरी आपल्या शेतात पिकविलेल्या भाज्या-धान्य वगैरे नमुन्यादाखल इतर शेतकऱ्यांना देऊन ,चांगल्या वाणाची चर्चा व्हावी व अधिक चांगले उत्पन्न देणा-या बियाणांविषयी देव-घेव व्हावी हा सुगडाच्या वशामागचा हेतू आहे. 
संक्रांतीच्या सणाला ‘सुगड’ लागतात. सुगड म्हणजे छोटे मातीचे मडके. सुगडांना हळदी-कुंकवाची बोटे लावून दोरा गुंडाळतात. सुगडांमध्ये गाजर, बोरे, उसाची पेरे (कांड्या), शेंगा, कापूस, हरभरे, तीळगूळ, हळदीकुंकू इत्यादी भरतात.रांगोळी घालून पाट मांडून त्यावर पाच सुगड ठेवतात. त्यांचे पूजन करतात. तीन सुगड सवाष्णींना दान (वाण) देतात, एक सुगड तुळशीला आणि एक स्वतः करिता ठेवतात.
संक्रांतीला जेवणात मिष्टान्न म्हणून गुळाची पोळी करतात. गुळाच्या पोळीबरोबर लोणकढे तूप वाढण्याची प्रथा आहे.
संक्रांतीच्यावेळी काळया वस्त्रांना महत्त्व दिले जाते कारण काळी वस्त्रे उष्णता शोषून घेतात. म्हणून काळया साडया, काळी झबली अशी वस्त्रे संक्रांतीच्या सुमारास कापड बाजारात दिसू लागतात.
नवविवाहित मुलींसाठी या सणाचे विशेष महत्त्व आहे. लग्नानंतरच्या प्रथम येणा-या संक्रांतीला नवविवाहित मुलींसाठी खास काळया रंगाच्या वस्त्रांची खरेदी केली जाते. त्यांना हलव्याचे दागिने घालतात व सुवासिनींना हळदीकुंकवासाठी बोलावतात. त्यांना तिळगुळाच्या वडया किंवा तीळ आणि साखरेपासून बनविलेला हलवा देतात. निरांजन, स्टीलच्या लहान डब्या, पिशव्या वगैरेंसारखी एखादी उपयुक्त वस्तू सुवासिनींना भेट म्हणून दिली जाते. त्याला 'आवा लुटणे' असे म्हणतात.
सांस्कृतिकदृष्टया या सणाचे फार महत्त्व आहे. लोक एकमेकांना तिळगूळ देतात व 'तिळगुळ घ्या - गोड बोला' असे म्हणतात. आपली जुनी भांडणे-वैरे विसरून, पुन्हा स्नेहाचे, सलोख्याचे संबंध निर्माण करण्यासाठी ही मोठीच संधी असते. ज्यांचे संबंध चांगलेच आहेत, त्यांचे संबंध अधिक दृढ होण्यासाठी याचा उपयोग होतो.
'बोरनहाण'
संक्रांतीपासून ते रथसप्तमी या तिथीपर्यंत कोणत्याही दिवशी एक वर्षाच्या आतील लहान मुलांचे आणि मुलींचे 'बोरनहाण' केले जाते. यावेळी मुलांची हौस म्हणून त्यांना हलव्याचे दागिने करतात. काळे झबले शिवतात. चुरमुरे, बत्तासे, बोरे, हलवा, तिळाच्या रेवडया वगैरे पदार्थ एकत्र करून लहान बाळाला मधे बसवून त्यावर या खाऊच्या पदार्थांचा वर्षाव केला जातो. घरातील व जवळपासची लहानमुलेही या वेळी उपस्थित असतात व खाऊ गोळा करून खातात.
या सणानिमित्त शुभेच्छापत्रे पाठविण्याचीही पध्दत आहे.

भोगी -Bhogi dene

21:01 0 Comments
पौष महिन्यात , हिंदूंच्या 'संक्रांत' या सणाच्या आदल्या दिवशी, म्हणजे १३ जानेवारीला भोगी हा सण दरवर्षी साजरा केला जातो.
भोगीच्या दिवशी विशिष्ट पदार्थ करण्याची पध्दत आहे. ते म्हणजे मुगाची डाळ व तांदूळ घालून केलेली खिचडी, बाजरीची किंवा ज्वारीची तीळ लावून केलेली भाकरी व लोणी, पावटे-गाजर- हरभरे- वांगी या सर्वांची मिळून भाजी वगैरे. देवाची व सूर्याची पूजा करुन वरील पदार्थांचा नैवेद्य दाखवितात. या दिवशी सवाष्णीला जेवायला बोलवतात. तिला तेल, शिकेकाईने नहावयास घालतात. जेवणानंतर विडा, दक्षिणा दिली जाते. घरातील सर्व स्त्रियाही ह्या दिवशी डोक्यावरून पाणी घेऊन स्नान करतात.
भोगी देणे - भोगीच्या दिवशी वरील पदार्थ करून सवाष्णीला जेवावयास बोलावतात. तसे शक्य नसल्यास वरील पदार्थांचा शिधा तिच्या घरी पोहोचता केला जातो. यालाच भोगी देणे म्हणतात.